.
.
มันนอนไม่หลับเลย
หมู่นี้มีเเต่เรื่องเครียดๆ เเต่ไม่รู้จะเอาไปพูดกับใครเเล้วล่ะ
ระบายมันในนี้ละ
คิดว่า เราทำไมถึงเป็นคนที่ ชอบคิดเล็กคิดน้อยตลอดเวลา เรื่องบางเรื่องอยากลืมมันก็ลืมไม่
ตอนนอนมันก็ข่มตานอนไม่หลับ
ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไงกับเพื่อนคนนั้นดี ทั้งๆที่ไม่ได้ทะเลาะอะไรหรอกนะเเต่ว่า
มันรู้สึก เธอกับเรามัน ไม่เหมือนเมื่อก่อนเเล้วอ่ะ
เธอพูดเองว่าเป็นเพื่อนกันก็อย่ามีความลับเเต่คนที่มีความลับกับเป็นเธอซะเอง
นอนคิดดูมันก็ยิ่งคิดก็ยิ่งใช่
วันนั้นเราไม่รุว่าโกหกเรามั๊ยเเต่อย่างน้อยเธอก็ไม่บอกความจิงกับเราสักคำว่าไปไหน
มันทำให้เสียความรู้สึกมากๆนะ
ตอนที่รู้เรื่องเรา ช็อคเลยละ
ไม่ดีใจด้วยเลย พูดจากใจจริง เเต่ไม่โกรธเลยด้วย
มันสับสนมากกว่า
มันเป็นอาการที่เราพูดไม่ออกจริงๆนะ อยู่จะบอกว่าไปก็ไป ก่อนหน้านี้เธอก็ถามคำถามที่ลองใจเรา
ทำไมต้องลองใจอ่ะ คิดว่าเราจะโกรธเธอมากเลยสินะพอรู้เรื่องอ่ะ เเต่ที่เธอทำแบบนี้เรากลับโกรธซะมากกว่า
บางทีความรุสึกมันไม่ใช่ว่าโกรธอ่ะเเต่มัน"เสียความรู้สึก"
.
.
จนตอนนี้ อาการแบบนี้มันก็เพิ่มขึ้นทุกวัน
เรารู้สึกอยู่คนเดียวมากขึ้นทุกวัน
เปิดเทอมมาไม่รู้มันจะดีขึ้นมั๊ย
เราลืมไม่ได้อ่ะ ทุกอย่างที่เธอทำอ่ะ เราน้อยใจมากด้วย เสียความรู้สึก
ตอนนี้ก็ได้เเต่คิดว่า ที่ผ่านมาทั้งหมดให้ลืมมันไปเเละเริ่มนับจาก 0 ใหม่
เเต่มันก็ได้เเค่คิด
ตอนเเรกเราคิดว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันจริงๆสะอีก
คิดว่าได้เจอเพื่อนเเท้เเล้ว
เเต่อยู่ๆมาเจอเเบบนี้ เราเลยคิดว่า "มันไม่ใช่"
เรื่องอนาคต เราก็คิดไม่ตกเหมือนกัน เราเครียดพอๆกับเธอนั่นล่ะ ตอนที่รู้ผล สอบเเต่ละอย่าง รู้สึกแย่เเค่ไหนก็ได้เเต่ยิ้มเท่านั้นล่ะ
จะให้ร้องไห้ฟูมฟายมันใช่ที่ไหน ก็ได้เเต่คิดว่า ทำดีที่สุดเเล้ว
.
.
"ถึงเวลานี้จะมีใครมารอ..."
คำพูดนี้ทำตาเราคิดได้เลยล่ะ
เเยกกันเดินเเล้วสินะ....
.
.
แต่ก็อยากขอบคุณเธอในหลายๆเรื่องอ่ะ ไม่มีเธอ เราคงจะเหลวเป๋วกว่านี้
ตอนที่อยู่กับเรา ภาพดีๆกับเธอมันก็มีเยอะ
เรา เชียร์เธอเ เพราะอย่างน้องเธอก็พูดบ่อยเหลือเกิน เรื่องอาคตเธอ เราเข้าใจ
.
เเต่คิดเเล้วมันก็อยากร้องไห้เหมือนกันนะ ว่า ทำไมเราต้องเก็บความรู้สึกแบบนี้ไว้คนเดียว
เราพูดมาก ไร้สาระก็จริง แต่บอกตามตรง เราไม่ได้ทำจากใจเลย
ตั้งเเต่เทอม 2 เธอคิดว่าเราทำตัวสบายมาโดยตลอดสินะ
ดีใจมันก็ดีใจที่ เพื่อนไม่รู้ความทุกข์เราไม่งั้นจะพลอยทุกข์ไปด้วย
เเต่เสียใจมันก็เยอะ เราไม่ยิ้มเเละหัวเราะ ได้เหมือนก่อนเธอกลับไม่รู้สึกเลย
ตอนที่บอกว่า "มัวไปทำอะไรอยู่" ตอนนั้นเราอยากร้องไห้มากเลยนะ
ก็มันพยายามเเล้วนี่
ต่อจากนี้คงไม่ได้ไปไหนมาไหนกับเธออีกเเล้วละ
ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันแบบเก่าอีกมั๊ย
รู้สึกแย่จริงๆ...
เเต่มันร้องไห้ไม่ได้ ร้องไม่ออก... หลายความรู้สึกตีกันไปหมด เศร้า เสียใจ ช็อค พูดไม่ออก สับสน
บ่นอะไรลงไปบ้างก็ไม่รู้ ...
เซงสัดๆ